Q(T_TQ)~Songy

ช่วง 1 เดือนที่ผ่านมา โหมทำแต่งานเข็มสัมพันธ์

ไม่ได้มีเวลามาทำนู่นทำนี่เลย

เราโดนจับเป็นหัวหน้าฝ่ายพิธีการ

ดูแลพิธีเปิด-ปิด เป็นหลัก ส่วนงานกลางคืนยกให้น้องๆไปทำ

มีอาจารย์วรพล (รุ่นพี่คณะ)มาดูแลอย่างใกล้ชิด ช่วยดูนู่นดูนี่ให้

แม้จะคุมเข้มจนเหนื่อย แต่อาจารย์ก็ตั้งใจทำจริงๆ อยากให้งานออกมาดี

เตรียมงาน ซ้อมพิธีเปิด เหนื่อยหลายๆ

ได้หนูเอมมาช่วยเตรียมงานไปบ้าง พอเรากลับมาจากนิติเวชก็ทำต่อ

ช่วงนั้นเรื่องเรียนนี่หยุดคิดไปเลย ไม่มีเวลามานั่งคิด

กระถางคบเพลิงยังต้องมาทำเองเลย คิดดู

วิธีจุดนี่ได้พี่ต้น รปภ.หลังหอช่วยคิด

พี่บอกว่าเค้าเคยเป็นกัปตันประจำรีสอร์ท เคยจุดพวกนี้ประดับตามรีสอร์ท

ต้องขอบคุณพี่ต้นมากๆ ไม่งั้นคิดให้ตายก็ไม่รู้จะจุดยังไง (มีแต่พวกดีแต่เสนอความคิด พอถามว่าทำยังไงก็ตอบไม่ได้)

จนใกล้ๆวันงาน กระถางคบเพลิงก็ถูกทดลองจริงครั้งแรก

ปรากฏว่าไฟแรงจัด กระทะที่เอามาทำกระถางละลายไปเลย ยืนมองแล้วน้ำตาไหล(2500 แน่ะ)

อีกวันมาดัดแปลงตามพี่ต้นแนะนำ ปรากฏว่าใช้ได้ ดีใจมาก

ก็เหลือขั้นตอนการตกแต่ง

ตอนแรกเพื่อนจะทำเป็นพญานาคพันกระถาง

แต่ไปๆมาๆคนทำถอดใจ ซวยกูอีก

สุดท้ายก็ได้โอ๋มาช่วยทำในคืนก่อนวันงาน เสร็จตอนตี4เนี่ยล่ะ ออกมาสวยใช้ได้

เผลอหลับไปวูบเดียวก็ต้องตื่น เพราะร้านดอกไม้จะมาตอน6โมงเช้า

แต่ไปๆมาๆดันมาซะสาย (แล้วจะให้กูตื่นทำมาย) เพราะกลัวดอกไม้เหี่ยว

งานหนักในช่วงเช้า ก็คือ การแบกกระถางคบเพลิงพร้อมอุปกรณ์ตกแต่ง ขึ้นสปริงบอร์ดชั้นสูงสุด

(ลืมบอกไปว่าพิธีเปิดอยู่ในสระว่ายน้ำนะ)

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่แบกกระทะกว้าง 1 เมตร ทราย 2ถังน้ำ ขาตั้ง ไม้อีก 6 แผ่น ขึ้นบันไดที่ชันๆลื่นๆ สูง 10 เมตร

ก็ยังดีที่มีโอ๋ อ๋อ กะน้องๆมาช่วยแบก

แบกเสร็จก็ต้องไปตระเวนหาพานพุ่มที่ตลาดองครักษ์อีก ไปๆมาๆมีคนฝากซื้อของเพียบเลย แต่ไม่ได้ให้ตัง

อยู่ซื้อของกะไอ้ก้อง เดินไปเดินมาร่วม 2 ชั่วโมงได้มั้ง (เพิ่งรู้ว่าตลาดองครักษ์มีอะไรมากกว่าที่คิด)

คนก็โทรตามกันจัง วันนั้นทั้งวันมีคนโทรหามากกว่าปีที่แล้วทั้งปีอีก

กลับมาก็ต้องไปเรียนอีก 1 ชั่วโมง ค่อยมาทำงานต่อ

พอถึงช่วงบ่ายๆ เราก็ต้องไปเตรียมคบเพลิงขั้นสุดท้าย ไปราดน้ำมันก๊าดกะก่อฟืน

จุดที่เคืองที่สุดของวันเกิดขึ้นตรงนี้แหละ

ตอนที่ท่านเสริมศรีมาบอกให้ไปซีรอกซ์ใบกำหนดการ ทั้งที่เราอยู่บนสปริงบอร์ด เหนื่อยแทบตาย

แถมยังตัดสายไปดื้อๆอีก

แล้วกูจะทำไง ส่งให้เทวดาซีรอกซ์ให้หรอ

สุดท้ายก็ต้องให้นางฟ้าแนนไปช่วยซีรอกซ์ให้ ฮะๆ

พอถึงช่วงเปิดจริงๆ เราก็ไม่ได้ดูหรอก มัวแต่เดินรอบๆนอก คอยประสานงาน

แต่งานก็ออกมาดีนะ ถือเป็นความภูมิใจอย่างหนึ่งของเราเลยล่ะ

สุดท้ายนี้ ก็ต้องขอขอบคุณคนที่มีส่วนช่วยเหลือเราอย่างมา

- หนูเอม ที่รับงานไปแทนเราช่วงที่เราขึ้นเมดกะไปนิติเวช แต่ถ้าจะให้ดีช่วยกันให้ตลอดก็ดีนะ

- โอ๋ ที่มาช่วยงานเอม และกลับมากู้วิกฤตการณ์คบเพลิงในวันสุดท้าย

- เสริมศรี ที่มาช่วยงานพิธีการอย่างจริงจัง จนไม่รู้ว่าใครเป็นลูกน้องกันแน่

- แนน ที่คอยช่วยหลายๆอย่าง แต่เห็นว่าอยู่กับท่านพ่อเลยไม่ได้ให้งานเท่าไหร่

- ก้อง ที่คอยขับรถไปไหนมาไหนให้อย่างเต็มใจ

- แบงค์อ้วน ที่ขับรถให้เหมือนกัน ทั้งที่งานตัวเองก็เยอะจะแย่แล้ว

- อาจารย์วรพล อาจารย์วรัทพร ที่มาดูแลกำกับงานพิธีเปิด จนทำให้งานออกมาสวยงามและประทับใจ

- อาจารย์ลดาวัลย์ อาจารย์โอฬาร และอาจารย์อรุณวงศ์ ที่เป็นที่ปรึกษาในการประชุมทุกครั้ง

- พี่นก ขอบคุณที่ช่วยเหลืองานเอกสารต่างๆ

- น้องๆฝ่ายประสานงานพิธีการปี 1 ทั้งๆที่เป็นหน่วยเฉพาะกิจของเสริมศรีที่จัดตั้งอย่างเร่งด่วน แต่ก็ทำงานได้ดีจริงๆ

 

ป.ล. อาจจะมาเล่าต่อถ้ามีอารมณ์ แต่วันนี้แค่นี้ก่อนนะ

ไม่ได้อัพซะนาน ไปเรียนในเมือง
เรียนนิติเวช ที่ รพ ตำรวจมา
สนุกสนานเป็นอย่างยิ่ง
เนื้อหาก็คล้ายๆของปี 4 นะ
แบบประเมินเวลาตาย การตรวจบาดแผล การเก็บหลักฐานต่างๆ ฯลฯ
แต่ที่เพิ่มมาก็คือการได้ดูของจริงเนี่ยแหละ
ตอนแรกก็กลัวๆนะ แต่พอมาดูจริงๆก็เฉยๆ
เห็นแล้วปลงเลยอ่ะ ว่าชีวิตนี้ไม่แน่ไม่นอนจริงๆ
แต่กลุ่มเราเจอแต่เคสใหม่ๆ ไม่เคยเจอแบบสามวันขึ้นไป
ไม่งั้นมีเฮ
อาจารย์ก็ใจดี ชิวๆกันทุกคนเลย เท่ห์ดี
เรียนๆไปก็ชักจะติดใจ อยากเรียนเหมือนกัน
เป็นหมอ มียศตำรวจ รายได้ดีด้วยนะ
แต่เห็นอาจารย์บอกว่าโดนฟ้องกันทุกคน
ใครไม่โดนฟ้องถือว่าขี้เกียจทำงาน ขำดี
หมอนิติเวชก็เป็นหนึ่งในตัวเลือกอนาคตของเราแล้วล่ะ

 

ไปอยู่ กทม ตั้ง 2 สัปดาห์
เลยได้โอกาสเลี้ยงน้องๆรหัส (พี่รหัสก็ชวนแล้วแต่ไม่ว่างกัน โดยเฉพาะพี่ตั้บนี่นะ..หึหึ)
พาไปกินข้าวกับดูหนังผีชีวะ
สนุกดี นางเอกเท่ห์กว่าภาคก่อนเยอะเลย
แต่สงสัยมีภาค4แหงๆ ไม่รุว่าจะทำตามเกมหรือป่าวนะ

 

วันศุกร์ที่ผ่านมา ก็ชวนน้องกุ้งไปเดินคลองถมกัน ไปหาซื้อของ
ไปเดินนี่แบบคนเยอะ ของเยอะ รถก็เยอะ
ซอยแคบนิดเดียวยัดเข้าไปกันได้
เดินแล้วรู้สึกเหนื่อยมากเลย แต่ก็ไม่ได้ของ ชวนน้องมาเหนื่อยฟรี
ขากลับเลยพาไปกินซิสเลอร์สยาม แต่ไม่ได้เลี้ยงนะ

 

เมื่อวานนี้ก็จะชวนน้องไปดูหนัง star dust
โทรหาน้องกุ้งไม่ได้ น้องกิ๊ฟเลยชวนไปกินทาโกะยากิที่ esplanard
น้องกิ๊ฟการันตีว่าอร่อยที่สุดในโลก ก็เลยไป ฮะๆ
ก็อร่อยนะ แต่ก็ราคาพอตัวเลยอ่ะ กินบ่อยๆคงไม่ได้
คนทำทาโกะฯก็ตลกดี ทำไปก็ตะโกนอะไรไปก็ไม่รู้
กินเสร็จไม่มีอะไรทำ น้องกิ๊ฟเลยชวนไปเดินจตุจักร
คนเยอะมาก ไม่รุจะแห่กันมาทำไม
ไปเดินเล่น ได้เสื้อมาหนึ่งตัว
ขากลับก็ไปนั่งเล่นที่อ่อนนุชสแควร์ แบบไม่มีอะไรทำ
เป็นอีกหนึ่งวันที่รู้สึกสนุกสนาน

 

ต้องขอบใจน้องๆทุกคนที่มาเป็นเพื่อนนะ
แบบเป็นคนแก่ขี้เหงา ฮะๆ
เพื่อนๆก็ไม่ค่อยจะว่างกัน ชวนน้องเนี่ยแหละน่าจะว่างที่สุดแล้ว

ได้ฟังเพลงใหม่ของ Friday - 10 years

ชอบนะ เพลงสไตล์ Friday เนี่ย

ลองมานั่งนึกดู

10 ปีนี่มันก็ผ่านไปเร็วนะ

จำได้ไหมว่า 10 ปีก่อน อยู่ที่ไหนและทำอะไรอยู่

ถ้ารุ่นเดียวกะเรา ก็คงอยู่ ม.1 ล่ะเนอะ

ตอนนั้นยังไม่รุเลยว่าอนาคตจะทำอะไรดี

ถ้ารู้ว่าจะมาเรียนหมอ คงบอกห้ามตัวเองไปแล้วล่ะ..หึหึ

วันนี้สอบวันสุดท้ายเสร็จแล้ว

รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

พรุ่งนี้ไปราวด์วอร์ดอีกวัน เป็นวันสุดท้าย

ตอนที่พิมพ์นี่รู้สึกเหนื่อยจัง

สมองก็ตื้อไม่รู้ว่าจะพิมพ์อะไร

เวลาอย่างนี้อยากไปเที่ยวทะเลจัง

ไปไหนก็ได้ไกลๆ

ที่ๆจะห่างจากผู้คน

ที่ๆจะทิ้งอดีตที่ไม่อยากจำไว้เบื้องหลัง 

ไม่ให้มันกลับมาใหม่ ไม่มีการรื้อฟื้นอีก

นอนขึ้นอืดบนหาดทราย ไม่ต้องทำอะไร

มันอาจจะดูว่าอยู่เฉยๆจนเกินไป

แต่เคยได้ยินมั้ยว่า

การอยู่เฉยๆก็เป็นการใช้ชีวิตอย่างหนึ่ง